ალექსანდრე პუშკინი - ღრუბელი

მრწემო ღრუბელო დამცხრალ ქარიშხლის,
მოწმენდილ ცაზე სრიალს არ იშლი,
მხოლოდ შენ მოჰფენ დაღვრემილ ნაგრილს
და მოზეიმე დღეს ხალისს წაგვრი!

ცას მოქუფრავდი წეღან და მღელვარს
გარს გეხვეოდა მრისხანე ელვა,
გვზაფრავდი მეხთაცემით და ზავთით
და ხახაგამშრალ ნიადაგს რწყავდი.

დროა დამთავრდეს იალკიალი!
მიწა გაგრილდა,  ჩადგა გრიგალი,
ნიავი იწყებს ფოთლების ალერსს
და წყნარი ციდან გაგდევნის მალე!

8 მაისი, 2020 წ.



Александр Сергеевич Пушкин -Туча

Последняя туча рассеянной бури!
Одна ты несешься по ясной лазури,
Одна ты наводишь унылую тень,
Одна ты печалишь ликующий день.
Ты небо недавно кругом облегала,
И молния грозно тебя обвивала;
И ты издавала таинственный гром
И алчную землю поила дождем.
Довольно, сокройся! Пора миновалась,
Земля освежилась, и буря промчалась,
И ветер, лаская листочки древес,
Тебя с успокоенных гонит небес.
1835