ზეიკო ადეიშვილი ♥️

როგორ ვუმღერო იასამანებს
როცა ამ ქვეყნად აღარ ვიქნები?

ანანე კიკნაძე, მაპატირთ თუ თქვენი იმედი გავაცრუე, შევეცდები თქვენი ასაკის რომ გავხდები უკეთესი დავწერო♥️

ნიკი, ეგ ბუნებრივია და არასაინტერესო, მე ის მაინტერესებს მერე რა მოხდება... თან არავინ ითხოვს რეალური ისტორიეების განხილვას. შინაარსი კიდევ სხვაა გამიგეთ, მე თქვენს ნაწერებს ვკითხულობ და არვიცი რატომ მაგრამ მგონია რომ ყველას ერთმაირი სტილი გაქვთ, ძალიან იშვიათი გამონაკლისებით. მადლობა რომ შემაფასეთ, პროზას ავტვირთავ ცოტა ხანში მაგრამ რამდენიმე თვის ახალისთვის ჯერ ვერ მოვიცალე. მადლობა დიდი მიხარია რომ წერილი მხვდება, პატივს ვცემ ამას♥️

მგონი იასამნები უკეთესს იმსახურებდნენ :/

-

როცა დაიწყებს წყარო საუბარს,

მზეს რომ მისწვდება ირმის ბღავილი,

შემოასკდება როცა ალუბალს

მუხლზე კაბა და გულზე ყვავილი.


როცა კვირტები აფეთქდებიან,

როცა სიმღერას იტყვი სასურველს,

როცა ირმები დაფეთდებიან,

მზეს შეხედავენ, რქებში ჩაწურვილს.


როცა მერცხალი ზეცას შეუტევს,

როცა მიწაზე მზე და დარი დგას,

ირემი აპრილს კარებს შეუმტვრევს

და ატმის რტოებს რქებად დაიდგამს.


როცა მზე მინდვრებს კალთებს დაუცლის

საგვირილოდ და საენძელოდა,

ირემი ირემს ბალახს გაუწვდის

და რქას მიურტყამს სადღეგრძელოდა.


როცა ძეწნები ატირდებიან

და აკოცებენ ვაზებს ხარდნები,

შევხედავ ზეცას ნატვრისთვლებიანს,

ავტირდები და ავხარხარდები.


მოიგონებენ წარსულს მკვიდრები,

აბუბუნდება ქვეყნად ყველა მთა,

გავდიადდები, გავსულდიდდები

და ავენთები მამულს კელაპტრად.


შევდგები ცერზე, როგორც ავაზა,

ერთს გადავხედავ დღეებს გაფრენილს,

მერე მოვკვდები ისე ლამაზად,

ვით დაიბადა ეს ყველაფერი.
                                  ჯანსუღ ჩარკვიანი

თუ ამქვეყნად აღარ იქნებით, ვერ უმღერთ
ამიტომ უნდა იყოთ, რომ უმღეროთ  :)

პროზა სადაა?