ხედავ ამ გოგოს, მხრებზე რომ მადგას?
მე გავაჩინე.
ჩემი სახელი ჟანგიანი ჭიშკარივით ჩამოვიხსენი,
მისი სახელი აჩემებული სიმღერასავით წავიღიღინე,
ფეხსაცმელივით მოვარგე ფერი,
ვერცხლის პეპელა ყურთან, (უხდება),
ავუფრიალე ხმოვნების ქარით.
ხერხემლის მალებს ვუთვალიერებ -
კიდევ ბევრს ზიდავს.
დეკორაცია -
ხეებს შორის ჰამაკივით გამოვეკიდე.
ცოტაც და
ჰაერის კიბეს აათავებს,
ჩაჯდება, როგორც გული საგულეში,
მომერგება.

ხედავ ამ გოგოს?
გაიზარდა,
დასჭირდა სკამი,
რომ ციდან ყველა აბლაბუდა ჩამოეწმინდა.
მერე მიმადგა ზურგით მიწას,
აცოცდა, მიწვდა.
ახლაც იქ დგას და
მის გადასავლელ ყველა აღმართს
თავზე მაფერთხავს.
ეს გოგოა ჩემი ჭუპრადქცეული ფრენის სურვილი,
ნატკენ ფრთასავით მივათრევ და
ხრიოკ მიწაზე
კვალივით გამყავს.