კონვენცია
მხოლოდ გარედან ვარ.
შიგნით-
დაუსრულებელი ვერლიბრი.
გული კი მწყდება,
რომ ჩემი ცხოვრების
საუკეთესო ლექსი,
ეს ვერლიბრი უნდა იყოს.
მე ხომ რითმას ისე ვკენწლავდი,
როგორც გაუჩო-მანგოს,
დიეგო-ფირთოხალს,
ბერგკამპი-არგენტინას.
ლექსის დასასრულში
ისე კოხტად
გავდიოდი,
როგორც მხიარული როჯერი
ან თიხის მეფე-
ბადესთან...
ცეცხლს შევუკეთე
ყველა კონვენციური ლექსი,
რომ ჩემი სხეული-
დაუსრულებელი ვერლიბრი
გამეთბო!
---------------------------------------
მზე რომ ესვენა თავზე ანკარის,
ვიხიბლებოდი მხოლოდ თქვენი ცით,
დროებით ვხურავ პირად ანგარიშს,
მე წავედი და აბა, თქვენ იცით!