სიმარტოვის სიმღერა.
''კი არ მიყვარხარ
და განა გეტრფი...
მაგრამ შენი ვარ.''
ლავ ით.:)

ძალიან, მომეწონა ,რადგან არის მართალი,  შეგრძნებადი ლექსი, ღრმა აზრი დევს და პოზიტიურია,
ავტორი წერს
:როცა ფრუსტრაცია საზღვრებს გადასცდება.
ქაოსს, მლიქვნელების ფარსი ფარეშობის,
ვებრძვი, იმედი მაქვს ბოლოს დამარცხდება... ხედავთ?!  ფრუსტრაციას ებრძვის  ეს არის პოზიტივი. ჩვენ ენაზე რომ  ვთქვათ
ფრუსტრაცია არის იმედის გაცრუება,  ეს" იმედის გაცრუება", შეიძლება იყოს სულ უბრალო, მაგ.  თავის ტკივილის  წამალი დალიო და არ მოგეხმაროს, ან ხელფასმა არ გაგიმართლოს  და ასე  შემდეგ,  ამას ადამიანი ადვილად გამოსწორებს,  მაგრამ როდესაც ფრუსტრაცია საზღვარს  გადაცდება ეს არის უკვე მძიმე  ფორმა  და მას სჭირდება  ბრძოლა , ადამიანმა  პესიმისტმა უნდა იბრძოლოსო და ამას წერს ავტორი  ჩემი  გაგებით.  რა კარგა შესრულებულია
ვიცი  შენთან ერთად 
შევძლებ სიმარტოვეს.
ბრავო ავტორო!

+2.
ასე მგონია, სიკვდილის სიმღერა წავიკითხე.
ფრუსტრაცია იგივე შინაგანი კვდომაა ჩემთვის და გამომიცდია, რომ ზუსტად მაშინ ენატრება ადამიანს ყველაზე უაზრო რაღაცებიც კი.

+ 3. ავტორი ჩანს რომ პოეტური ხედვის პატრონია, მაგრამ ტექსტში, ჩემი სუბიექტური აზრით, რაღაცები არის ზედმეტი, ზოგი სიტყვა შესაცვლელია და პუნქტუაციას უნდა მიექცეს ყურადღება.

კარგია.

"და განა გეტრფი....
მაგრამ შენი ვარ"

"ქაოსს მლიქვნელების ფარსი ფარეშობის,
ვებრძვი, იმედი მაქვს ბოლოს დამარცხდება...
ხოდა მენატრები,..."

ასეთი ავტორების გამო ღირს აქ შემოსვლა.
სამწუხაროდ მხოლოდ 2 ქულა მაქვს და ვწერ ჩემს მაქსიმუმს.

საინტერესო საკითხავია მაკიაველის ნაფიქრალ-ნააზრევი.დიდი ინტერესით დაველოდები მის შემდგომ ნაბიჯებს პოეზიის სამყაროში

+5

მარტივი მუზები ეძახეთ და მარადისობის კანონი კი დაგაწერინათ .

სხვათაშორის, კვანტური ფიზიკის მეორე კანონსაც იყავით დაპირებული :)

ავტორს კანონები რომ უყვარს-ფაქტია
მომეწონა და ვტოვებ 5-ს