წყალმა გახვრიტა ქვა,
ქარმა გაფანტა წყალი,
ქვას ქარი გააჩერებს.
წყალი, ქარი და ქვა.

ქარს გამოძერწავს ქვა,
ქვა არის ჭიქა წყალი,
წყალი გაექცა ქარს.
ქარი და ქვა და წყალი.

ქარი კუთხეში მღერის,
წყალი ბუტბუტებს სხვას,
ქვა არ მოძრაობს,  დუმს.
ქარი, წყალი და ქვა.

ისინი ყველა ერთია,
თითქოს ერთია, არც...
გადაივლიან, ქრებიან
წყალი, ქარი და ქვა.

ოქტავიო პაზი (1914-1998)

Viento, agua, piedra

El agua horada la piedra,
el viento dispersa el agua,
la piedra detiene al viento.
Agua, viento, piedra.

El viento esculpe la piedra,
la piedra es copa del agua,
el agua escapa y es viento.
Piedra, viento, agua.

El viento en sus giros canta,
el agua al andar murmura,
la piedra inmóvil se calla.
Viento, agua, piedra.

Uno es otro y es ninguno:
entre sus nombres vacíos
pasan y se desvanecen
agua, piedra, viento.