ძვირფასო, სამურაი, იცით, როგორაა, მე მაინც მგონია, რომ მკითხველს ყოველ წუთს შეუძლია დახუროს წიგნი და დაისვენოს, აი მწერალი კი ვერ მოისვენებს, სანამ ბოლომდე არ იტყვის სათქმელს, ასე რომ....  ვფიქრობ, მკითხველის გამო არასდროს არ უნდა ასწიო, ან დასწიო მაზანდა.
ძალიან მომეწონა თქვენი ნაწერები, ბევრ საფიქრალს აჩენს და რაც მთავარია, ძალიან საინტერესო ხედვები და სახეებია, ერთი, მარტო თქვენი კუთხით დანახული, და ამიტომ განსხვავებული  და  წერთ ძალიან ძალიან კარგი ქართულით, რაც ჩემთვის არანაკლებ მნიშვნელოვანია...  მე ვფიქრობ, რომ ყველაფერი ეპატიება მწერალს, თუ ეს მას  გამოხატავს, ყველაფერი, გარდა ენის გაღარიბებისა, ანუ ფორმები უნდა შემოიტანოს და არა გაიტანოს. დიდი მადლობა ყურადრებისატვის და ერთიც, სულ ვფიქრობდი, რომ ამგვარი ლიტ.საიტები იმისათვის იქმნება  და იქ მწერლები ტავის ნაწერებს იმიტომ დებენ, რომ უნდატ გაიგონ მკითხველის აზრი, რომ სადრაც უსასრულო ცივ  ვირტუალსი კი არ ისრვრიან სიტყვებს, არამედ ვინმეს რომ მიაწვდინონ ხმა და ზალიან ზნელია ამ დროს მარტო რაღაც პლუსები და ქულები რომ გხვდება.... ამიტომ წავედი თავის დროზე აქედან.... შენ სხვის განცდას ელი, ფიქრს და ამ დროს, მარტო ცარიელი, ,,მომწონს'', რაც ზრდილობის რევერანსი უფროა, თუ არ მოგწონს, და ვერ ამბობ, სჯობს, სულ ისე გაატარო და მორჩა! აი, ასეთი ამბებია, ჩემო კარგო სამურაი, ჩემთან, მაპატიეთ, რომ ამ სიგრძე გამოსვლა გამომივიდა. აუცილებლად კიდევ წავიკითხავ თქვენებს და დაველოდები ახლებსაც.  წარმატებები.....

ძვირფასო მათე, წუხელვე ვადევნებდი თვალს, როგორ ემატებოდა თქვენი კომენტარები ჩემი ნაწერების ქვეშ და თან მიხაროდა, თან გული მეთანაღრებოდა.

ამ ბოლო კომენტარზე ამოვისუნთქე, რადგან მივხვდი, რომ თქვენც მიხვდით, რა ძნელია ჩემი მძიმე ტექსტების ერთდროული წაკითხვა.
მძიმე მრავალმხრივი გაგებით.  არსით, დისონანსური აზრებით, ფორმით, „პახარონნი“ მუსიკით, თუ უმუსიკობით.

უხერხულობა მართლა პირველად ვიგრძენი მკითხველის მიმართ და ახლა დავფიქრდი, ხომ არ უნდა ვფიქრობდე მასზეც.

აქამდე ვამბობდი რომ მიკვირს მათი, ვინც წერის დროს ითვალისწინებს, ვის მოეწონება მისი ნაწერი და ვის არა, მაგრამ თქვენ სულ სხვა კუთხით დამანახეთ ეს საკითხი და ახლაღა გამიჩნდა კითხვა, იქნებ ღირს მკითხველზე ფიქრი, ჩემნაირი ავტორისთვისაც კი?! 
არა იმ კუთხით, რომ თავი მოვაწონო, არამედ დავინდო.
ამიტომაც მოგმართეთ სიტყვით ძვირფასო, რადგან სწორედ ამ ტექსტის ქვეშ დატოვებული თქვენი შენიშვნით მეძვირფასებით.

პარალელურად თქვენ ტექსტებს ვკითხულობდი, ვცდილობ უკეთ დაგინახოთ და რის წაკითხვაც მოვასწარი, სწორედ ის მაძლევს უფლებას ასეთი კომენტარით გიპასუხოთ და მხოლოდ მადლობებით არ შემოვიფარგლო.
მადლობა ასეთი ყურადღებისთვის, მართლა ძალიან გამახარეთ.

მომწონს, ოღონდაც ცოტა დამღალელია  ამდენი კავშირებითი კილო : მზომავდე, მხსნიდე, მაყოლებდე. და ა.შ. გვეკარგებოდეს,წერტილმძიმეობდეს,    ანუ ამას რაღაც უნდა მოუხერხოთ, მაპატიეთ, არ მიყვარს ამგვარი შენიშვნების მიცემა, მაგრამ ძალიან მომჭრა ყური.....  წარმატებები.

მადლობა, ფლორენცია :-*

"ნეტავ არ მიშვებდე,
ხელში გაკვდებოდე,
დღესვე ვმთავრდებოდე..." - უჰ, ეს მეც მინატრია .

გაჯერებულია ემოციებით - მიყვარს ეს გვერდი
5

მუხა, უნებურად და ირიბად შეკვეთას იძლევი ხოლმე ღიმილიანები ვწერო, მაგრამ მე, მარცვლიდან ტრაგედიის ამშენებელს, მიჭირს გადაკვალიფიცირება :)
ყველაფერი გულისგამაწვრილებლად ჩვეულებრივადაა, არ იდარდოთ :)

ნეტავ  სურვილები აგსრულებოდეს.

.............................................
ზოგჯერ კი ტანჯცით ამოძახილი,

არსაიდან ხმა, არსით ძახილი...