ნუთუ სიკვდილი დაისადგურებს.
ამოყოფს ვარდი გაშავებული მკვდარი მიწიდან თავის ნაზფოთლებს.
ნუთუ ზეცაში გამუქებული ღრმაღრმულებიდან გადმოიღვრება სითხე ულევი. მკვდარი ცრემლებით დასველებული სევდაკლდეები იწყებენ ტირილს.
გაიდგამს ფესვებს ხრწნილი ჩონჩხძვლები.
დაიწყებს ბღავილს დედაბუნება.
კისკისს და სიცილს რა გააჩერებს მცდარშეცდომილი მალულსულების.
ვერაგი ხმები დაისადგურებს.
კუთხეკუნჭული.
ჩაბნელებული ანცი ჩრდილებით სულსამუდამოდ გაბატონდება.
ვერსად იქნები მშვიდდამალული რამეთუ ბინდი ვერაგმსუნაგი
მთლინად ზეცას მოეფერება.
ერიდე სხივებს. ნისლს შავს ერიდე. ერიდე ჩემგან რჩეულ პლანეტას.
რომლის სიცოცხლე მხრებზე თითებით სულგანწირული მებღაუჭება.