ყინვის მათრახით გაშოლტილ ღამეს
ნაზად აკოცებს ნათელი თავზე;
სულს შეუბერავს, წამოშლის ქარებს,
თმას გაუშლის და შემოსავს აზრებს.
ზამთრის მზეებით ამივსებს ამბარს,
ღვინის შხეფებით მოხატავს პარმაღს,
ბებერ ხურმის ხეს მოურთავს კაბას,
აახმიანებს წვრილშვილით სახლ-კარს.
სითეთრე თოვლის ამძაფრებს განცდას,
ბარდნალა ფიფქი მიყვება ზღაპარს;
წამწამის ჩრდილში მოსახლე  ნისლი
კაბის კალთაზე გამობმულ ბავშვს ჰგავს.
იისფერ სიზმრებს აცოცხლებს ცხადში,
ანგელოზი რომ ფეხს იბანს წყალში;
შიშველ ტოტებზე ჩამომსხდარ ჩიტებს
მზეს ასტუმრებს და მიართმევს სხივებს.