მოგონებები აღარ იშლება,
მონატრებისგან ლამის ავტირდე.
სულ დამიტოვე კითხვის ნიშნები,
არ გამარტივდე.

ვფიქრობ როგორ ხარ, მაქეთ რა ხდება,
მალე ჩამოხვალ - იმედს ვიტოვებ.
არ დაგავიწყდეს, რა, გადაღება,
თუკი ითოვებს.

გიგონებ ხშირად - მთლიანს, კადრებად,
ასეთ დროს მძლავრობს ცემა მაჯების.
რაღაც იწყება, მერე მთავრდება..
ჩემთან დარჩები?