დაგარქმევ სახელს, ჩემიანი გახდები მალე;
მირონწაცხებულ შუბლს დაგიკოცნი,
გაგნათლავ ზღვაზე.
მზისფრად დაპენტილ მიმოზებად აგინთებ ლამპრებს,
ზედ შემოგახვევ თბილ ქვეშაგებს,
გაგითბობ ღამეს.
ზღაპარს გიამბობ ძილისპირულს,
დაგირწევ მთვარეს;
ბევრი რითმებით არ შეგაწყენ გიმღერებ ნანებს;
სიზმრებს აგირჩევ, ფერად-ფერადს,
არა შავ-თეთრებს;
არ გაგაწბილებ, არ დაგამშევ
და არ გაგამხელ.
წყაროს წყალს კოკით  მოგიზიდავ,
ყლუპად შეგასმევ;
მერე ჩაგიკრავ დედას პურებს
თონის ყელამდე.
ათინათები აცეკვდება
ჭორფლიან ცაზე;
ცეცხლს შევუკეთებ და ვიფხიზლებ გათენებამდე.
ჩემიანი ხარ და სახელიც დაგარქვი უკვე...