(შვილს)

ახლა მე რომ ამ ლექსს გიწერ - ნახე, მაგრამ ჯერ არა
(დაწოლამდე წაიკითხე, დღისით თუ არ გცალია).
აჰა, ოთხ სტროფ ლექსს გიწერ და ერთ პატარა ქვეყანას
გიტოვებ და ამისათვის ნუ გამკიცხავ ძალიან.

არ დანებდე და იბრძოლე, თორემ ბოლოს სიყრუე
დაგიბრიყვებს ცხოვრების და გამოგწურავს ოფლიდან.
მე რომ ახლა მამაჩემის ფოტო ასე მიყურებს,
მინდა, ჩემმა ფოტომ უფრო გიყუროს კმაყოფილმა.

გწამდეს შენი ოჯახის და შვილისა და ცოლისა,
ნურც დატოვებ სირთულესთან მეგობრებს და ძმაკაცებს.
გახსოვდეს, რომ პირველ რიგში (უპირველეს ყოვლისა),
ჯერ კაცი ვართ და ოდესმე დაგვჭირდება საკაცეც.

ნურც ნურავის ვალს დაიდებ, არც სხვისი დაიტოვო.
ეს ცხოვრება უკეთესი არ არის და არც გინდა.
უცებ, რომ მოგენატრო და სადმე ვეღარ მიპოვო,
ადექი და შენც ეს ლექსი წაიკითხე თავიდან.