მე მიყვარს ამ შენი სუნთქვების პაუზა,.
ვგრძნობ შენს არითმიას,
ყოველგან იგრძნობი,
სიყვარულს,
შენი ხმის ტემბრი რომ ავუხსნა,
სიშორეს ვიგონებ,
ჩიტები,
პეპლები,
მინდორი,
სიგიჟე -
ამათმა რა იციან,
გაზაფხულს შენში რომ ვინდომებ.
სიმპტომებს
ალერსთთა დისტანციას,
ვნებიან აპრილად იგორე,
იფრინე
ყოველგან ალერსია
უნდები გიჟივით სტრიქონებს,
თუ მთვარე იცი რომ ღამეშია
მთვარე ხარ
თუ მოვინდომებ,
უწესოდ ვკითხულობ
რა წესია?
ასე რომ მიმწვანებ
მინდორველს,
შენს თვალებს
სიმშვიდის დეპრესიას
ვარქმევ და
სიცოცხლე მისწორებს.
ამ ქვეყნად
არასდროს მინდოდა სხვა მუზა,
ცას ნეტავ მზის სხივი
საით მიაქვს?
ვფიქრობდი!
მე მიყვარს,
ამ შენი სუნთქვების პაუზა,
ვგრძნობ
შენს არითმიას,
იგრძნობი.