შემოდგომიდან გაზაფხულამდე,
შემოთოვს, მინდა გადავცურავდე
ზღვას    თეთრი ზღაპრის.
დაბინდებიდან  ცისკრის კარამდი,
დაფრინდებიან  სიზმრის  კალათით
            ფოთლები  ნაპირს.
ავობს მზე ცივი. ჩავსცქერი ბუხარს,
ჩამოლეწილი სარკმელი მწუხარს-
თოვლს შემომაყრის.
ქარს შემოვიღეღ, ამსხლტარ ცხენივით,
კარს შემოგიღებ შარშანდელივით,
              მოვყვები აპრილს.
სულ მატიტელებს მიგიქარგავდი,
თუ გავითენებ ცისკრის კარამდი. . .
  თუთათა ნამქერს დაგახურავდი,
            თუ გავაზამთრე გაზაფხულამდი.