შენ გეშინია პირველი ღამის,
რა ბედენაა ამქვეყნად შიში...
შენს ფრჩხილად არ ღირს არცერთი წამი,
ხარ ნაშიერი თამარის ჯიშის.

შენ გეშინია პირველი ღამის,
მსურს ამოიგდო გულიდან შიში...
შენს ლამაზ ბაღში ნუში კვლავ ჰყვავის
და დღემდე მღერის შენივე ჯიში.