და აი შევცქერი სიცარიელეს.
მე ისევ აქ ვარ თუმცა სხვა ფორმით.
გადაღლილი კი, ჩემივე სული
წალეკილია სასტიკი შტორმით.

ისევე აქ ვარ სადაც დამტოვე.
ან კი უარეს ხაფანგში მოვხვდი.
ვღალატობ ხშირად საკუთარ თავს და
ვთვლი,რომ ტკივილებს უშველის მორფი

აი შევქცერი სიცარიელეს.
უკუნ სიბნელეს თვალებს ვაგუებ
და უმოძრაოდ, ფსკერზე დაწოლილს
თვლი უშენობას რომ შემაგუებ

აი წაგებულს ამომხდა ოხვრა
და ამომფატრეს მკერდიდან გული
მაგრამ თუ მაინც ეს ასე მოხდა
ვისურვებ ვიყო მე, ჯვარს გაკრული.

და სვავებს მივცე საძიძგნად ხორცი
დაე თვალები ამომიჭამონ
ოღონდ კი სული შემრჩეს მე ნორჩი
იქნება ასე მაინც იწამონ

რომ თუ ამგვარი შეგემთხვა ყოფა
და თუ მუდმივად იყავი მტკიცე
დროა გაეშვა ქაოსურ სრბოლას
თუკი ფესვები ვერ განიმტკიცე

მე შენ გიწერდი გატანჯულ ლექსებს
და გვერდით მყავდი გადაჯაჭვული
ვერ აიტანე ბორკილი ხელზე
და მოიცილე ჩემი ნაჭდური

მსურს რომ ისევე ჩემს წინ იარო
და ხელით გზაზე გამიძღვე ჩუმად
ოღონდაც წყენამ გადაგიაროს
ოღონდაც იქცე პატარა რუმად

რომელიც ჩემთვის მუდამ იყავი.