მე ვტირი, როგორც მელანქოლია.
მე არაფერი მომიგონია;
მხოლოდ სიზმრებში,
მხოლოდ სიტყვებში
ვეძებდი შენთვის ახლებურ სახელს.

ვნახავდი ბონის მილეულ მთვარეს
და ცოტა უფრო გახელილ თვალებს
მოაგონდებათ თმები - შოლტები.

ამ გადარეულ ღამეებს, დღეებს
თეთრი მერნები ფლოქვებით ხევენ.
გადაეკიდა ფირუზის ხევებს
ხმები - ელიტა.
ბედნიერი ხარ, როცა მიყურებ,
როგორც შორიდან მშობლიურ ყურეს,
რომ ესტუმრები, რომ გაგიჟდები,
რომ დაბრუნდები - ბედნიერი ხარ.