ღმერთო დავიღალე, მალე წამიყვანე,
ხალხს გამარიდე, ცაში ამიყვანე,
თუნდაც რქიანთ ჩამაბარე,
ჩემთვის სულ ერთია, ოღონდ სხეულს გამაცალე.

სული დაილია დღეთა თვლაში,
ვფიქრობ თავი მიპოვია, წინ ახალი იმედია,
მაგრამ არგადადგმული ნაბიჯი - უკვე ამერია,
მიწას დავენარცხე და აღარც მიბრძოლია.

იქნებ შეგაწუხე, ფიქრობ:
"-შენნაირი იცი რამდენია?! თავი ვინ გგონია!"
ვაი რომ სცდები, შენ - "მაღალო, ერთო!"
ჩემნაირი, ეულად - ერთია, და ისიც შენთან მოეთრია.