ჩემო ძვირფასო, ერთადერთო, ჩემო გერტრუდა,
თურმე ჩემს ღამეს შენი დილა ცოლად შეურთავს,
მაყარში გვყავდა ვარსკვლავები, მარსი, ვენერა,
უტოპიაა, რასაც გიწერ, რა ვქნათ, მერე რა,
თამადა პლუტონს მოპასუხედ ედგა სატურნი,
ასტეროიდიც კი არ დასცდა ურანს-გატრუნულს,
თითო კომეტა გისახსოვრეს თითქოს მზითევად,
იყო ერთგვარი ლიტანია და ღამისთევა,
გამთენიისას აერია ყველას სარტყელი,
მსუბუქმა წვიმამ ჩაიარა უცისარტყელოდ,
მაკემაკე და ჰაუმეა მოწყდნენ ჰორიზონტს,
მერკური ფრედის ღიღინებდა, ხანაც მორისონს,
ღამის და დილის გასაყარზე გული ვიჯერეთ,
წყალს წაუღია ნეპტუნი და იუპიტერი,
ჩემო ძვირფასო, ერთადერთო, ჩემო გერტრუდა,
თურმე ჩემს ღამეს შენი დილა ცოლად შეურთავს.