უპირატესობას ვაღიარებ თქვენსას,
ვინც მოიძიეს,
ფრთხილად მოზიდეს,
ადგილი შეურჩიეს,
დარგეს,
დაამყნეს,
წყალი უსხეს,
შემოუბარეს,
შეათეთრეს,
შეწამლეს კიდეც.
დიდი მესერი შემოავლეს,
რომ უცხო თვალს
დახვედროდა ბარიერი,
რომ მრუდე ხელის მქონეს
სცოდნოდა სხვისი.
თუმცა მომპარავს რა გამოლევს?!
სულ სხვა რამ მინდოდა მეთქვა,
სხვაგან წავედი...
უნაყოფოს ვერც მე მიწოდებთ.
თუმცა,
მესერი რას მიქვია,
ერთი ცისა და ერთი მზის ქვეშ,
მაინც ერთ ხმაზე გვაშრიალებს ის,
რასაც ქარი ჰქვია.
თქვენც და მეც,
სასაფლაოს მაყურებელს,
დაუნანებლად,
უბარიეროდ,
სიხარულით ხელწატანებულს.
მსურს „არავისი და ყველასი“  მერქვას,
ფშატი კი არა.