არ გავს ქალაქი მის საწყის მაკეტს,
"ურბანულ ჯუნგლებს" ბოლო არ უჩანს.
მიაქვს აფთიაქს, ბანკს, სუპერმარკეტს
ყველა უბანი და ყველა ქუჩა.

დარღვეულია ყოფის წეს-რიგი,
არვინ კითხულობს - ვის, ან რა, უთქვამს?!
ხვალის მოსაგებს ყველა დღეს იგებს
და სამშენებლო მტვერ-ნაგავს სუნთქავს.

ტევა აღარ აქვს ხალხისგან ქალაქს, -
ესეც ვიღაცის "კაი-კაცობით"!
აქ კაცზე მეტი დადის მანქანა,
ყველგან რიგია, ყველგან საცობი.

ჩვენს სოფლებში კი, ამასობაში
წელამდე თოვლი ჩამობარდნილა,
მაგრამ ეზოში არც ერთი ბავშვი
თავ-პირის-მტვრევით არ გავარდნილა,

რადგან სულ ყველა იყო ქალაქში...