იქ, სადაც სისხლს ღვრის ოკუპანტი,
მტრედებს გულს აგლეჯს და ფრთებსაც ახევს,
ყველა ოცნების პირს მოვკუმავდი,
ოღონდაც მშვიდობით დამენახე.

გეძახის შურის საძიებლად
ქართული ცრემლის  დანთხევისთვის,
მავთულხლართების კარნიზებთან
ჩანს ბრძოლის ველი თავხედ ნისლში.

მიდიხარ, არ მსურს შეგაჩერო,
მეც უკვე იქ ვარ რა ხანია,
რუსეთს ჰგონია შევარჩენთ, რომ
ჩვენი ყვავილები გამხმარია.

მიდიხარ, ბოლო ჩახუტება,
ბოლო გამოხედვა... ნაიმედარს
გული მონატრებით მეხუთება,
უკრაინის სევდამ  დაგიბედა.

ოცნებებს შენზე ვამყარებო...
იმედი ომშიც იშოვება,
კბილი კბილისა წილ, საყვარელო,
წადი, გიწინამძღვროს ღვთისმშობელმა.