ძალიან მიყვარს ჭადრაკი და ჭადრაკის თამაში. შემიძლია მთელი დღე - 24 საათის განმავლობაში შეუსვენებლად ვითამაშო, გავარჩიო პარტიები და ამოცანები. ჭადრაკის თამაშის დროს არაფერზე ვფიქრობ, გარდა ჭადრაკისა. ეს პირველ რიგში ბაბუაჩემის დამსახურებაა. მან შემაყვარა ჭადრაკი, ხშირად მამარაგებდა ჭადრაკის წიგნებით.

დაბოლოს, ჩემივე ლექსით მინდა დავასრულო:

საკუთარ თავთან ვთამაშობ ჭადრაკს,
ხან ვიგებ... ხანაც ვაკეთებ ყაიმს,
ცხოვრებაც არის თამაში, მაგრამ
სერიოზულად აღვიქვამ მაინც.

თავად ვარ ის, ვინც ჩემს ბედს განაგებს,
მეპატიება მეც რაღაც ზოგჯერ,
მაგრამ ჩემს ტაძარს თუ ვერ ავაგებ,
დამკარ ხმალი და მარჯვენა მომჭერ.

ოთარ რურუა