განცდებს შევკრიბავ ამაღამ, ისევ
მწკრივად ჩავაწყობ ხაზზე..
გამოვიცლები ენერგიისგან
ასე რომ ჭიმავს ძარღვებს..
აქ გულისცემას გიმატებს უმალ,
იქ ხედავ რაღაც გახრჩობს..
ფიქრებში ვტირი და ოცნებებში
იმედი ტკივილს ართობს..
ბრაზი ერევა გაბუსხულ ტუჩებს,
ალმური ასდის უმალ..
არადა ვეღარც ითვლი აქამდე გრძნობა რამდენჯერ უთქვამთ..
თვალები გვყიდის! სიმართლე
მათში დაუფარავად მოჩანს.
გეძახი წადი, მაგრამ თვალებით
მოგელი როდის მოხვალ..
მარტოობაში ვუფერულდები,
ფრთები მესხმება შენით!
გეძახი-შორს ხარ.. ჩემი კივილი
ვიცი არასდროს გესმის..
ამიტომ მსურს, რომ გამოვიცალო
ჩემში გრძნობები ვშალო..
დაუხმარებლად, გააზრებულად
ჩემი გონება ვმართო..
მაგრამ სულია მათი ნაკრები
გვამად ვიქცევით ისე,
აქ კი იმედი მიღიტინებს და
მომავლის ფიქრი.. იქნებ..