ჭექა-ქუხილია.. ელვაა.. ქარია..
ფიქრები დაჰქრიან მოწყვეტილ ფოთლებად..
გუნებამ სულ ბოლო ჭიქებიც დალია,
გრძნობები მიაწყო ცარიელ ბოთლებად..
არ მისდევს დღეს სული სხეულის ქმედებებს
ნაწნავად ჩავწენი ნათმენი ტკივილი..
მეხვევა ყელზე და ვგრძნობ გაბედინებს
ნაბიჯებს, რომელსაც არავინ მოელის..
მდუმარე სიტყვები ხუნდება სიბრაზით..
ყელს ისევ მოგუდავს სათმენი სათქმელი,
მინდება ვიფრინო ჰაერში, ვინ მაცდის?!
ყოველ ცდას ვასრულებ მიწაზე ვარდნებით..


გადავიღალე.. მინდა მალე დასრულდეს ფარსი...
რა დავაშავე, რომ ვიტანჯო, ამისი ფასი?!