და როგორც კედის
ჩემს სიკვდილსაც,
ამ ხეების მძაფრი სუნი აქვს,
მომადე მკერდი,
როგორც ცოცხალს,
არა როგორც მკვდარს და მუმიას.

მე ამ შავ კლავიშს
დავატარებ გულის ჯიბით
დიდი ხანია,
მე ვერ მომკლავენ
სიჩუმეში, ეგ მიხარია.

და როგორც ცახე,
მზის სხივებში გაბნეული
მცირე მტვერი ვარ,
შენა ხარ სარკე დამტვრეული
და ამირეკლავ მაგ ნამტვრევიდან.