მარტოობისთვის ხარ განწირული გულო, ღმერთისგან და კაცთაგან კრულო.
სამყარომ დაიხშო სმენა, რომ არ გაიგონოს ძახილი შენი.
მზემ დაითხარა თვალები, რომ არ დაინახოს ფერები შენი
თუ როგორ ეძახი, თუ როგორ ეფერები
და მაინც... და მაინც...
იმ ლამაზ სამყაროს ვერაფერს შველი.