ეწევი უღელს, როგორც გამრჯე, დაღლილი ხარი,
და როგორც ფოთლებს შემოდგომის ნოემბრის ქარი - ჩაგივლის ქალი, დაგახვევს თავბრუს, აგირევს ნაბიჯს,
გაიწევ გვერდზე, მოგინდება მიგდება გარჯის....
და უცებ ზურგზე, როგორც მეხრის წკეპლისგან ზოლი -
აგწვავს სინდისი - გაიხედავ - შვილი და ცოლი....
მოიხრი კისერს, და მორჩილი ვალის და ხარჯის,
ისევე ხნულში დაალაგებ არეულ ნაბიჯს...
ივლი, ხელახლა გაგექცევა სანამდე თვალი,
ფოთლები. ქარი, შემოდგომა, ჩავლილი ქალი..