" და ჯერ მისი პასუხი მატარებლის კუპეში
კარის ჯახუნს არ ჰგავს"
გივი გეგეჭკორი

დემნას

როცა ცოტა თოვლი და
ბევრი თბილი ღიმილი
ათეთრებდა თბილისს,
მაშინ დაიბადე და
გახდა ჩემი სამყარო
ორჯერ უფრო თბილი.

გზებზე მიმოზებია,
ყვითლად იმოსებიან,
შენ ერთი წლის გახდი.
შენთვის მოუქარგია
ტყემალსაც და ქლიავსაც
ყვავილებით ტახტი.

მიყვარს შენი თითები,
სიფრიფანა ყურები,
მე რომ შენი მქვია.
მიყვარს შენი თვალები,
ცაზე უფრო ცისფერი,
ზღვაზე უფრო ღია.

მიყვარს შენი ბუტბუტი,
ჩემთვის წვერის მოპუტვა,
რომ სიარულს ცდილობ.
მუდამ რომ იცინი და
მუდამ რომ მიბრაზდები
ჩემო ტკბილო შვილო.

შენ ყველაფერს გაიგებ,
მე ყველაფერს გიამბობ,
მინდა ბევრი გითხრა.
იყავი ბედნიერი,
ლაღი, აწ და მარადის
ანდა უფრო დიდხანს.