წადი და უბრალოდ დამტოვე,
ვერ ვსუნთქვავ, ვერაფერს განვიცდი,
შენგან კი უმწეო რატომებს,
პასუხობს მარტივი ,,არ ვიცი".

ნუ საზღვრავ ყველაფერს წვიმებით,
ჩემს გულში სიმშვიდე მარხია,
წარსულის აჩრდილთან წყვილდები,
სულს ვეღარ აგივსებს, ახია.

მიწას კი ნოტიო გობელინს
სანამდე თვალებით ვირეკლავ,
შემაკრთობს შენი ხმა ,,მოვედი"
და მერე  შემშლიდე ვიდრე კვლავ,

ღრუბლების ხალიჩას მთავაზობ,
ხიზნები ვესტუმროთ რომელ ცას,
არ მიგატოვებდი არასდროს,
აქამდე გული რომ მოგეცა.