ეკალი,ნამჯა და სამრეკლო ქებად აწამეს,
ინჯრა ყოველის გაკიდული წყების მეველე,
თუ გსურს ყოველი, უკუნეთი ,გზებად აცადე,
ვერ წამს სიშორე, დაღლილია,ერად ბევერი ,
გზანო სიშორის, მარტოობის გზების აღმართო,
ჭაბუკი ზვავი და სამზერი შორით განგება,
ვიწამე სევდა, შენ გაგნებით არა წარმართო,
არ მსურს ,რომ ავი ზამთარივით წესის აგება,
უწყება ჩემი საჩინობოდ არა განმარტო,
წყების სიშორით დალეულა შენი განგება,
წყება ,არა მზე გადარეულ გზათა დინების,
არ მსურს საგზალი ბეგარას რომ ასე ადგება,
მიყვარს ლაზათი არამეულ რომა ფირების,
საფერი კარმა და სამზერი შენი ერთობა,
ფიქრია მშვიდად და ნანატრი ფერი ირმების,
დამჩემდა სიტყვა მაგრამ არად ვინმეს ღმერთობა,
კაისა მსგავსად დაგებულა სიშორის კიბე,
მკიდი აღმართებს ,გულის პირი ისევ დაგეწვა,
არაფრის გამო შემკობილა ვიცი რომ ისე,
და შემოდგომა წარსულივით ასე გალექსა.

თ.გუბელიძე