სულ ორი წამით შევჩერდი და რა უნდა მეთქვა, მეხსიერებას წამით თითქოს დაედო ბანი, თავბრუ დამასხა სურნელება სწვდებოდა ზეცას, რა მომხიბვლელად რეტს მასხავდა იასამანი.
ქალს მაგონებდა აფეთქებულს გაშლილს ვნებებად, ზღვის ღელვას გავდა გაფურჩქნული როგორც ზღაპარი, მითრევდა მისი სილამაზე გამა უხვ ფერთა, დგას სიამაყით გადაშლილი იასამანი.....
