იოჰან ვოლფგანგ გოეთე - ტყის ხელმწიფე

ვინ მიქრის ტყეში ავქარში ამღამ?
ცხენს მიაგელვებს მშფოთვარე მამა,
აუტატია კაცს პირმშო ხელში,
ცდილობს გაათბოს მთრთოლი და მხვნეში.

„რა დაგემართა, შვილო, რად შეფრთხი?“
„ვერ ხედავ აჩრდილს მურყნარის მეფის!
ჯიღა ადგია, მოუჩანს კუდი“,
„ნისლის ზოლია, შვილო, ეგ მრუდი“.

„ძვირფასო ბალღო, მომყევი, ჟინი
მეუფლა შენთან თამაშის, ლხინის,
ყვავილნარი მაქვს ზღვის პირას, დარჩი
და დედაჩემი შეგმოსავს ფარჩით“.

„უსმენ, მამილო, ტყის მეფის ნათქვამს,
როგორ დამიდებს ჩურჩულით აღთქმას?“
„შვილო, დამშვიდდი, ძლიერი ქარით
აშარიშურდნენ ფოთლები მხმარი“.

„არ გინდა, ყრმაო, წამომყვე ახლა?
იქ ჩემს ასულებს ყანობში ნახავ,
აგიცეკვდება ნარნარი გუნდი,
წაგიმღერებენ ნანინას ზრუნვით“.

„ვერ ხედავ, მამავ, იმ ხეთა შუა,
მურყნარის მეფის ასულთა შუშპარს?“
„შვილო, გარწმუნებ, სულ ახლოს შენგან
გრაკლის ხეების გროვაა ლეგა“.

„მიყვარხარ, ეშხით მანიჭებ ხალისს,
ნებსით თუ არ გსურს, წაგიყვან ძალით!“
„მიშველე მამავ, მარიდე ჩაგვრას,
ტყის მეფე მქაჩავს, მიპირებს წაგვრას“.

შეშინდა კაცი, ცხენს დაჰკრა შოლტი,
კვნესოდა ბავშვი ტანჯვისგან მთრთოლი,
სახლს მიაღწიეს, ჩამოხდა მგზავრი,
მკლავში ეჭირა კაცს პირმშო მკვდარი.

5 მაისი, აღდგომა, 2024 წ.


Johann Wolfgang von Goethe – Erlkönig

Wer reitet so spät durch Nacht und Wind?
Es ist der Vater mit seinem Kind;
Er hat den Knaben wohl in dem Arm,
Er faßt ihn sicher, er halt ihn warm.

"Mein Sohn, was birgst du so bang dein Gesicht?"
"Siehst, Vater, du den Erlkönig nicht?
Den Erlenkönig mit Kron` und Schweif?"
"Mein Sohn, es ist ein Nebelstreif." -

"Du liebes Kind, komm, geh mit mir!
Gar schöne Spiele spiel` ich mit dir;
Manch bunte Blümen sind an dem Strand;
Meine Mutter hat manch gulden Gewand." -

"Mein Vater, mein Vater, und hörest du nicht,
Was Erlenkönig mir leise verspricht?"
"Sei ruhig, bleib ruhig, mein Kind!
In durren Blättern sauselt der Wind." -

"Willst, feiner Knabe, du mit mir gehn?
Meine Tochter sollen dich warten schon;
Meine Tochter führen den nachtlichen Reihn
Und wiegen und tanzen und singen dich ein." -

"Mein Vater, mein Vater, und siehst du nicht dort
Erlkönigs Tochter am dustern Ort?"
"Mein Sohn, mein Sohn, ich seh` es genau,
Es scheinen die alten Weiden so grau."

"Ich liebe dich, mich reizt deine schone Gestalt;
Und bist du nicht willig, so brauch` ich Gewalt." -
"Mein Vater, mein Vater, jetzt faßt er mich an!
Erlkönig hat mir ein Leids getan!" -

Dem Vater grauset`s, er reitet geschwind,
Er halt in den Armen das achzende Kind,
Erreicht den Hof mit Muh` und Not;
In seinen Armen das Kind war tot.