მე სამუდამოდ მივატოვე
საავადმყოფოს ჩაჟამული თეთრი კედლები და
ერთი ფიქრით ჩამოვივლი თბილისის ქუჩებს,
რომ იქნებ სადმე,
თქვენი ხილვის ბედნიერება მარგუნოს ბედმა,
მისმა წერამ ან შემთხვევითობამ.