და ამას წერს და კითხულობს ვინ?
- არა - ადამიანი?
ოპოზიცია : მე - ასეთი კარგი -  ისინი შემცდარები, ან  უმწეონი, ნაკლებები?

იცი რაშია საქმე,თუ რაღაცას გაურბის ადამიანი როგორც ძირითადად ორჯერ უფრო რთულს წააწყდება ხოლმე,გაქცევა გამოსავალი არასდროს ყოფილა,არც საკუთარი თავისგან გაქცევას აქვს რამე ის ხიბლი რითაც მეს ადაპტირებას მოახდენ რელობასთან,ჩემი აზრით რეალიზების გზა იმ მოვლენებზე გადის რომლებიც გვაკავშირებენ ჩვენ წარსულთან,აწმყოსთან და მომავალთან და ასევე განსახილველია ის ეტაპი როცა ადამინი მივიწყებულად მიტოვებულად გრძნობს თავს და მისი ეს მივიწყება საკუთარ თავს ახსენებს,მარტოობაც გვეხმარება ცოტათი,მაგრამ რავუყოთ იმას რომ ადამიანის ცნობიერი თუ არ მომართე და შენი ფასეულობა არ დაიცავი გადათელავენ ურჯულონი და მტერნი და ხელში დაგლეჯილი ოცნებები,მიზნები,ფიქრები შეგვრჩება.ნაცნობი მტერი მხოლოდ მაშინ იცნობა როცა ამის შემხვედრი რეალობაა შენ წინ და არა ფარსი,რომლითაც შენი ტვინის გამოლაყებას ცდილობენ,სამყარო ან ასეთი იყო ყოველთვის ან ყოვედღიურად ბოროტდება და მასთან ერთად ადამიანიც.