ეს ქვიშა , ალბათ, არ იჭმევა.
ამ ტყემლის ყვავილებს დაკრეფს
ქარი და ქვიშის ტორტს მოაწყობს -
ჩემი ბავშვობის სარკეს .

ეს ბავშვი სხვებივით არ იცინის,
ეს ბავშვი აღრჭიალებს სველ ყბას :
სოფელში სუნია „სალიცინის“,
ბებია ტყემლის ამბავს ჰყვება :

ქვიშას ჰყრი ქოთნებში, ცრემლით ალბობ ,
მერე აპირქვავებ შენს ფერხთით.
შლის ბებო ბავშვობის ვიწრო ალბომს,
ფოტოებისგან შეფერთხილს.

ტყემლის ყვავილები ქვიშის ტორტზე,
ჯოხები - ჩამქრალი სანთლები...
მოაქვს ბავშვს მოტეხილ თეთრ ტოტზე
მიბმული პატარა სათლივით

ამბავი, ეს ბავშვი არ იცინის,
ეს ბავშვი აღრჭიალებს სველ ყბას.
სოფელში სუნია „სალიცინის“,
ბებია ძველ ამბავს ჰყვება...
ნატალი დარასელია