მადლობა მუხა!
ვინმე, ჩემდამი არაკეთილად გამწყობილი ალბათ იფიქრებს, რას გადაეკიდა ეს დარბაისელი ძველბერძნულ, რომაულ, ებრაულ, რენესანსულ კულტურებს, რას იქექება კაცობრიობის წარსულშიო. აწმყოში რა,  ცოტა რამ ხდებაო. გარკვეული გაგებით, მართალიც იქნება, რომ არა - ერთი გარემოება:

ევროპა რომ კარგია და ევროპელობა, ზოგადად დასავლელობა  რომ აზიელობაზე უკეთესია , ეს დღესდღეობით, ვინ არ იცის!
      ევროპელი ვარ, ევროპელი ვარ, ევროპაში მინდა!
მარტო ამისი მანიფესტირება, ჩემი აზრით  კარგია, მაგრამ ძალიან ცოტაა.
ყველამ თავის სფეროს უნდა მიხედოს და  რამდენადაც შეუძლია, ევროპელობის ღირსი გახადოს!

    მოხდა ისე, რომ ჩვენი ძნელბედი ისტორიის გამო, საუკუნეთა მანძილზე მოწყვეტილები აღმოვჩნდით იმ საფუძვლებისგან, რასაც ევროპული კულტურა ეყრდნობა. ( ბიბლია , ბერძნული მითოლოგია და ა. შ.)
    მე - მაქვს ჩემი სფერო, რომელიც, არ მგინია, ცუდად ვიცოდე,  (ამას გარდა  კიდევ ვიცი მზარეულობა და სახლის ლაგება, სხვა -  არც, არაფერი,,)

ამ ტიპის ლექსები და ზოგადად თემატიკა, საქართველოს რომ ნორმალურად განვითარება დასცლოდა, აქამდე პოეზიას გადაღეჭილი უნდა ჰქონდეს… მაგრამ რომ არა აქვს?!
     
    მე დარწმუნებული ვარ, რომ შოთას მერე ქართული პოეზია მსოფლიოსას უკიდურესად ჩამორჩა. (გენიოსი - გალაკტიონი - სრულიად  გვეჩუქა).
    ასევე ვთვლი, რომ ეს ჩამორჩენა საშუალებას გვაძლევს,  საინტერესო ვიყოთ იმ უცხოური კულტურებისთვის, ვისაც პოსტმოდერნული კრიზისი დაუდგა.
    ჩვენც გვაქვს კრიზისი, როგორ არა! … მაგრამ იგი - დაბალი საფეხურისაა, სხვა ბუნებისა. თუკი ზემოდან წავაფარებთ პოსტ მოდერნს, როგორც დასაუთოებელ სარეცხს წააფარებს დიასახლისი რაიმეს, უცხო თვალს არეულობა რომ მოარიდოს, შეგვიძლია ილუზიაც შევქმნათ შინ - თუ გარეთ, დასავლეთთან ვარო. მაგრამ არსი?
  დავიწყე თეორეტიზირება!
  მე ხომ  მხოლოდ მადლობა მინდოდა გადამეხადა  შენთვის, რომ მკითხველად მეგულები!
(აქ - ბევრი გული!)

ძლიერი ლექსი!