ოდისეა მეთაურო ოდისეა,
სახე ჩემი ათწლეულის დიდებიდან,
აღარ მომდევს, იქვე არის ლოგინზეა,
გადაღლილი დაკარგული გიდებიდან,
სახეცვლილი საქართველო მეამება,
და სახელურს აზრი დასდევს ირონიად,
ეს სამყარო თავიანად მედარდება,
ამ წყობისთვის უფრო მეტიც გვიომია,
მაგრამ ავი ავაზაკი დაიბადა,
მას დაარქვეს დიქტატურა სახამებლად,
კარი ჩვენი ევროპისთვის ჩარირაზა,
დავწერ თუნდაც იყოს ესეც დაკავება,
მაგრამ რაში განა ხალხი რაში ტყუის,
რატომ მისდევთ ჩუმ ბილიკებს სართულებად,
ტკბილი სიტყვა ლუკმად ყოფნის სიტყვა ზუის,
ტკბილი პური ისევ რჩება თავთუხებად.

თ.გუბელიძე