დილის ორ საათზე,
როცა ცხოვრებით გადაღლილი,
რომელიღაც შენზე უფროსი ნათესავი,
მოსაფსამად გამოდის საძინებელი ოთახიდან,
შენ კი მისაღებ ოთახში,
საგანგებიდ გაშლილ სავარელზე სელინს ხურავ,
სასწრაფოდ ტელეფონს მოიმარჯვებ და
სქროლვას იმიტირებ,
იქნებ არ წაგასწრონ დანაშაულზე...
არის რაღაც სევდა,
არის რაღაც ირონია,
არის რაღაც გრძნობები,
რომელთაც მხოლოდ სიტყვა "რაღაც"
მიესადაგება.