ცხენების ხმაზე დაისია ცეკვისთვის მზადა,
და გახლართული მავთულებში ეს არამზადა,
გულში ეკალად ჩასახლდება მარტივით წვიმა,
და შერეული გაღიმება ივნისად მივა,
ოცია ლოცვა არ მაშინებს მისია წყევლა,
და სამყაროში გაღიმებად დარჩება ყველა,
რომ უსაყვედუროდ დარჩენოდა თენთნულდის მთანი,
ავირი გზა და ავირიე მე გზა და კვალი,
ჰერეთის გზაზე რომ არ ჩანან არცერთი ძმანი,
დაირხეს მთა და გადმოცვივდეს სამღერად სხვანი,
რომ არმაქ მიწა ,ასასინებს ვებრძოდი მარტო,
ასე მაქ თაფლი და სამღერად სილაში ბაქო,
თუ გამზრდელს წყევლი დაიხსომე ახილე წვიმა,
იქ იმ სამყაროს სათამაშო სამღერად მივა,
უსახლეს აზრი ანიბანი არიეს გზებმა,
და საყვედურად ჩალის ქუდი მახურა მთებმა,
მე რომ მომწყინდა მარტოობა მაშინ ვარ მშვიდი,
ახლა ხარბია გალექსილი ბაქოში გიდი...

თ.გუბელიძე