შეველიე აგვისტოს ასე იყო ტკივილად,
რომ დაცემა ყოველის საფიქრალი ხევები,
დარჩენილი მაისი ისევ ყვირის კივილად,
მე სამყაროს ბედობას ასე მოვეფერები,
რომ სამკობად დარჩენილს, მინდა ასე მაისი,
შესახედად უბრალო ისიც შესაბრალისი,
მე სიშლეგის სუდარა დავგლიჯე და დავხიე,
და სამშობლო შუაზე და ორად გადავახიე,
სიზმარმაც არ დამნაცრა,უცხო მიწის მსახური,
რომ საცნობად დარჩენილს მსურდა კიდე ხიდი მე,
ახლა ავად საცნობად სახლი გადანახური,
მე სიტყვებს და სამყაროს ასე ფიქრით ვყიდი მე,
საშვილობელ წამებში გაყიდული ხიდია,
რომ უცნობი ხიდების კვდება იყოს ლანდია,
მე ვერ ვნახე მაისში ანთებული ბინდია,
ვყიდი სახლში ბინადრებს და სამკობად ბანგია,
მე ვყიდი და მე ვუთხარ ასე ამბის ხიდობა,
მე და მიწას შემკობა მიწით ასე მინდოდა,
რომ გასხვლა და სინოდი ასე იყოს ბედობად,
მე სიშორე ვიწამე სათლი იყო ვედროდა.

თ.გუბელიძე