დალეულ წამებს შეელევა ოცნების გზანი,
და შესართავად დარჩენილი ჩემი იმედი,
დაიქცა ცა და გადმოცვივდა სამღერად სხვანი,
მე სიყვარულად თავსთუმალთან ასე მივედი,
შიში და წყევლა უსაშველოდ დრო გადის მშვიდი,
და დაბნეული გალექსილი დრო და იები,
მიყვარდა სევდა და გავები გზებია გიდი,
დამდევდა ლოცვა თაფლისფერი თვალო მიები,
ეს ზეცა ნანახს უსაფუძვლოდ არა ესწრაფვის,
და შესართავი უგულია არა ბედობა,
მე თუ სამყარო გასისხლული ასე მეძახის,
დაიქცეს მირქმა უსაფუძვლოდ ასე მელოდა.

თ.გუბელიძე