სილაში მიგორავდა ეტლი ნაქებარი,
სილადვე გადაიქცა სილა ნადებარი,
სილითა ქებული ეტლი მოდებული,
სილითა კაციც ღმერთად წოდებული,
ასე საშველივით კაცი გაქცევაზე,
ვყვები მოლოდინის ამით დაქცევაზე,
ფიქრი მოდებულა აზრებს ვინადირებ,
არ ვარ ამ სამყაროს თეთრი ბინადარი,
თუ ხარ არამზადა იქვე შეეკარი,
ჩემი შენ იარი,შენი შენ მითხარი.

თ.გუბელიძე