იყარე კენჭი ამადეოსო,
რაღა გიკლია განცხრობისთვინა,
იყიდე სილა ამადეოსო,
აბა რა გინდა გართობისთვინა,
გაყიდე მიწა ამადეოსო,
რაღა გიჩხავის ამის მეტიო,
გაყიდე ბაღი ამადეოსო,
დარჩები კვლავაც ისევ კენტიო,
მებრძოდი ასე ამადეოსო,
ოსი ყოფილხარ თურმე ბუნებით,
იცოდი ალბათ ამადეოსო,
წყლები გარბოდა წყება ბრუნვებით,
იფიქრე ასე ამადეოსო,
შეშა გარბოდა დიდი ლექსიო,
იფიქრე ცამდე ამადეოსო,
დაგავიწყდება აწი სექსიო,
ალბათ დამჩემდი ამადეოსო,
ალბათ იცოდი ასი ბუნება,
ალბათ ვფიქრობდი ამადეოსო,
კვამლი რომ შეშად გაიბუღება,
ალბათ გიყვარვარ ამადეოსო,
ალბათ შეიკრა ფიქრით ზეცაო,
ალბათ დამტოვებ ამადეოსო,
აღარ გეყოფა იცი კეცვაო,
შიში მინდოდა ამადეოსო,
გაშინაურდი ალბათ ასეო,
მოდი შინ მოდი ამადეოსო,
ავიდეთ აწი სადმე მთაზეო.

თ.გუბელიძე