რაღაც სმაილი დავწერე არ გეკითხებით,...

მე მომეწონა????

რომ არ დაიბნეთ, ამ ნინომ ეს ბედუინი სადღა გამოჩხრიკაო, უცებ გაგარკვევთ:
ყველამ ვიცით, რომ  მერანის - თავგანწირული მხედარის პირველწყაროთა შორის, გარდა კონკრეტული ცხოვრების რეალიისა, რომელსაც ბიძისადმი მიმოწერაში თავად პოეტი ასახელებს,  იმთავითვე გა
ოიკვეთა შოთა რუსთველის ვეფხისტყაოსნიდან ავთანდილი ,  სახელდება  ადრეთვე ადამ მიცკევიჩის “ფარისი”.
ეგ  ზომითაც დიდი ლექსია, უზარმაზარი და ძალიან შთამბეჭდავი.  ქართველი მკითხველი  ძირითადად იცნობს კონსტანტინე ჭიჭინაძის -  ასე, საუკუნე ნახევრის წინ შესრულებული თარგმანით,  მაგრამ სულ მეჩვენებოდა, რომ მასში ძალიან ბევრი წყალი იყო, განსაკუთრებით დასაწყისში. ჩემი “ბედუინი”  იმ ლექსის მოკლე შინაარსივით არის,  მაქვს გადმოტანილი  ქროლ ის ამბები, ცხენის ფეხთეთრობა, ოღონდ კოჭებამდე ,, დავუყვანე”, ძერა - შევინარჩუნე. (ბარათაშვილთან - ყორანი)

კარკადეს, იგივე ჰიბისკუსს რაც შეეხება, ჩემი საყვარელი ჩაია, ცე ვიტამინით მდიდარი, აქვეა ალუზია ედგარ პოს “ელდორადოდან”, რომლის ჩემეული თარგმანი ადრე მედო აქ.
  რიტმი - მერანისა მოვარგე, დანარჩენი -  მოწყენილი ადამიანის “რიფმაჩობაა”

https://www.aura.ge/101-poezia/17845-adam-mickevichi--farisi.html