მონატრების ცას ნაცრისფერი დაჰკრავს...
ირგვლივ ბევრი თვალია, უფრო მეტი ყური, ორივეს კი ენა სძლევს...
იყოფა ცხოვრება ეპიზოდებად, შემთხვევიდან - შემთხვევამდე!!!
სუნთქვისთვის საჭიროა ვიცოდე, რომ კვლავ შემემთხვევი...
ჩავჭიდებთ ხელს ბევრი თვალის, უფრო მეტი ყურისა და მათი მძლეველი ენის მხარდამხარ და ვივლით თვალდახუჭულნი უსასრულობამდე...
ბოლო დროს ხშირად ვფიქრობ, იქნებ მართალი იყავი, როცა გინდოდა გვეცხოვრა სახლში, რომლის ფანჯრებიც ქუჩაზე არ გადიოდა???....