გიყვარს და სული გულს ულოცავს მზეობას-
(...გგონია ეხები ოცნების ხავერდებს...)
-გონება დარაჯის სიფხიზლე ეომა...
წარსული მომავალს კვლავ უფალს ავედრებს.

დილას ხომ ისევე მოჰყვება საღამო,
საღამო ჯიუტად დაუცდის განთიადს,
ცრემლები თუ გინდა ღიმილში ჩამალე,
თვალები ტკივილად მზერაში გაგთქვამენ...

ზოგჯერ ხომ... ტკივილიც დაუდე სადავედ სიხარულს,
და ჯვარი ცხოვრების მხარდამხარ ატარე,
და მაინც თენდება, თენდება სინათლედ,
გწამდეს და გიყვარდეს, გწამდეს და გიყვარდეს!”