(დრიმორები — სიზმრის სიღრმე)
დრო: აწმყო.
ნეპტუნზე ცხოვრება ერთდროულად მიმდინარეობს მრავალ მდგომარეობაში.
ზოგი რასა მოძრაობს წყალში.
ზოგი — დინებაში.
და არიან ისეთებიც, რომლებიც არსებობენ მხოლოდ მაშინ, როცა სამყარო თვალებს ხუჭავს.
შორეულ წყლებში, სადაც დინებები აღარ ემორჩილება ფიზიკას და ტალღები უფრო ჰგავს ფიქრებს, არსებობენ დრიმორები.
მათი თვალები ყოველთვის დახუჭულია.
არა იმიტომ, რომ ვერ ხედავენ —
არამედ იმიტომ, რომ გახელა მათთვის სიბრმავეა.
დრიმორები ხედავენ სიზმრებით.
დრიმორი არ იბადება სხეულით.
ის ჩნდება მაშინ, როცა ნეპტუნის რომელიმე ფენაში სიზმარი პირველად აჭარბებს საკუთარ ძილს.
როდესაც არსება — ნებისმიერი რასის — ხედავს სიზმარს, რომელიც მეტია, ვიდრე მისი ცხოვრება იტევს,
ეს ზედმეტი სიზმარი წყალში ეშვება.
იქ ის იკუმშება.
იღებს ფორმას.
და იბადება დრიმორი.
ამიტომ დრიმორებს არ ჰყავთ მშობლები.
მათ ჰყავთ წყაროები — დავიწყებული სიზმრები, დაუმთავრებელი სურვილები, რეალობას ვერატანილი შიშები.
დრიმორი ყოველთვის ცოტათი უცხოა სამყაროსთვის,
რადგან ის არასდროს ყოფილა ფხიზელი.
დრიმორის სხეული ნახევრად გამჭვირვალეა, თითქოს წყალი ცდილობს ადამიანის გახსენებას.
კანი მუდმივად იცვლის ტექსტურას — ხან რბილია, ხან მარცვლოვანი, როგორც ძილის წინ შეცვლილი ფიქრი.
თვალები დახუჭული აქვთ — ყოველთვის.
მაგრამ ქუთუთოების ქვეშ სინათლე მოძრაობს,
როგორც სიზმარი, რომელმაც ჯერ არ გადაწყვიტა, კეთილია თუ საშიში.
მათი მოძრაობა არ ტოვებს ტალღას.
წყალი მათ გარშემო მხოლოდ იხრება — პატივისცემით.
დრიმორები არ ცხოვრობენ ქალაქებში.
ისინი იკრიბებიან სიზმრის ჯიბეებში — სივრცეებში, სადაც რეალობა დროებით კარგავს სიმყარეს.
იქ დრო არ მიედინება.
იქ მოვლენები არ სრულდება.
იქ ყველაფერი რჩება „თითქმის“.
დრიმორები არ საუბრობენ სიტყვებით.
მათი კომუნიკაცია ხდება საერთო ძილში შესვლით —
რამდენიმე დრიმორი ერთდროულად იძინებს და ერთ სიზმარს ხედავს.
ეს სიზმარი არის მათი კრება.
მათი კანონი.
მათი მეხსიერება.
კვება
დრიმორები არ იკვებებიან მატერიით.
მათი საკვებია:
დაუხსნელი სიზმრები
შეწყვეტილი ფიქრები
შიშები, რომლებიც ვერ გახდა ქმედება
სურვილები, რომლებსაც ვერ გაუბედეს გაღვიძება
როცა რომელიმე არსება იღვიძებს და ივიწყებს სიზმარს,
დრიმორები ამ დავიწყებას გრძნობენ —
და წყალში ჩნდება ნაზი მუქი ტალღა.
ეს მათი ნადიმია.
იარაღი — სიზმრის ნამგალი
დრიმორის ხელში ნამგალი არ არის მუდმივი.
ის ჩნდება მხოლოდ მაშინ, როცა რეალობა ზედმეტად გამაგრდება.
სიზმრის ნამგალი არ ჭრის სხეულს.
ის ჭრის სიფხიზლეს.
მისი დარტყმისას:
მტერი იძინებს ფხიზლად
რეალობა დროებით ხდება სიზმარი
სივრცე კარგავს მიზეზ–შედეგის მკაფიო ხაზს
დრიმორი ამ დროს არ კლავს.
ის აბრუნებს არსებას იმ მდგომარეობაში, სადაც ჯერ ყველაფერი შესაძლებელია.
დრიმორების ძალა არ არის აგრესიული.
ის საფრთხეა მათთვის, ვინც სამყაროს მხოლოდ ერთ მდგომარეობაში ხედავს.
მათი უნარები:
სიზმრის ხედვა წინასწარ — ხედავენ მოვლენას მანამდე, სანამ ის გადაწყვეტს რეალობად გახდომას
რეალობის დაბინდვა — შეუძლიათ სივრცე აქციონ ნახევრად სიზმრად
ძილის გავლა — გადაადგილდებიან სიზმრიდან სიზმარში, მანძილის გარეშე
სიფხიზლის სისუსტე — მათ სიახლოვეს გონება იღლება არსებობით
დრიმორები თვლიან, რომ
სიფხიზლე ყველაზე ზედაპირული მდგომარეობაა.
დრიმორებისთვის რეალობა არ არის ჭეშმარიტი.
ის მხოლოდ ერთ-ერთი სიზმარია,
რომელსაც დაავიწყდა, რომ სძინავს.
და ამიტომ, როცა ნეპტუნზე დუმილი მძიმდება,
და როცა ვორამიტების ყოფნა აჩერებს მოძრაობას,
დრიმორები ამას გრძნობენ ძილში.
ისინი ჯერ არ ერევიან.
მაგრამ მათი სიზმრები ღრმავდება.
რადგან არსებობს ერთი რამ,
რაც სიჩუმეზეც კი მოქმედებს:
სიზმარი,
რომელიც არ აპირებს გაღვიძებას.
ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2025 წ.