ედგარ ალან პო — ელდორადო

მოსილი მდიდრულ ქლამინდით,
გულუშიშარი რაინდი,
დიდხანს დღისით, თუ მოავდრო
ამინდშიც, ჩრდილშიც სიღამის,
მიიმღეროდა სიამით,
ეძებდა ის ელდორადოს.

თანდათანობით დაბერდა,
ვინც ხეტიალი გაბედა,
გულზე დააწვა აჩრდილი,
რადგან ვერ პოვა სანატრი,
მან ელდორადოს სადარი
ქვეყანა, ანდა ადგილი.

განთქმულს მხნეობით, სიმარჯვით,
ბოლოს  გაუწყდა ილაჯი,
მწირი-ლანდი თავს დაადგა,
„აჩრდილო - ჰკითხა იმედით,
გთხოვ მიპასუხო მიბნედილს,
თქვი, ელდორადო, სადაა?“

„მთვარის მწვერვალთა გადაღმა
გასწიე ცხენით, თამამად,
ნახე აჩრდილთა ღარტაფი,
თუკი იქ ლამობ მოხვედრას“,
მიუგო მწირმა ქველ მხედარს,
„ელდორადოა წარმტაცი!“.


12 ივნისი, 2026 წ.


Edgar Allan Poe  - Eldorado

Gaily bedight,
  A gallant knight,
In sunshine and in shadow, 
  Had journeyed long, 
  Singing a song,
In search of Eldorado.

  But he grew old—
  This knight so bold— 
And o’er his heart a shadow— 
  Fell as he found
  No spot of ground
That looked like Eldorado.

  And, as his strength 
  Failed him at length,
He met a pilgrim shadow— 
  ‘Shadow,’ said he, 
  ‘Where can it be—
This land of Eldorado?’

  ‘Over the Mountains
  Of the Moon,
Down the Valley of the Shadow, 
  Ride, boldly ride,’
  The shade replied,—
‘If you seek for Eldorado!’