#ლექსები

ნინო დარბაისელი

ყადრის სონეტი
(იუმორისტული)

მეც კი მეძახდნენ -  “მოდიო, ჩემო პატარა!”
განა ყოველთვის მართლა ამხნისა ვიყავი! მეხსიერებამ ბავშვობა შემომატარა,
არ მომკლებია მეც ჩემი წილი ჭილ-ყვავი.

სამეზობლოში ორ ქალს მუდმივად ვურევდი,
ერთმანეთს ჰგავდნენ  მართლა ყველაფრით,  ვხედავდი,
სულ შავი  ეცვათ,  მსგავსებს  მთლად ეზო-ყურემდი,
მარბენინებდნენ მეოთხე მეოთხედამდი

ორივე  - პურზე,  კარაქზე,  შაქარ-ყავაზე,
არდადეგებზე -  ჩვენებს - სოფელში მივყავდი. 
“ტყუპებს მაგონებთ” - შევკადრე თუ შევთავაზე…
(რა მოკლე გზაა,  მართლაც,  ბრძენიდან - ბრიყვამდი!)

ორივემ, ჩუმად: -  შენ სილამაზის ყადრიო,
არა გცოდნია! იმ მახინჯს როგორ მადრიო?